نوشته شده در یکشنبه, ۲۶ دی ۱۳۹۵ دیدگاه‌تان را بنویسید

درمان زخم پای دیابتی با اکسیژن مفید نیست

درمان زخم

درمان بهبود زخم پای دیابتی با اکسیژن  مفید نیست

مجله پزشکی دکتر پیک : درمان بهبود زخم پای دیابتی با اکسیژن  در بیماران دیابتی با زخم پای حاد دیابت  هیچ گونه فایده ای برای درمان این زخم ها نداشته و حتی ممکن است مضر نیز باشد. محقیقن با بررسی شش هزار بیمار دیابتی که تحت درمان زخم های حاد پا  بودند به این نتیجه رسیدن که استفاده از اکسیژن برای مراقبت از زخم نه تنها تاثیر مثبتی در ترمیم و بهبود زخم نداشته بلکه باعث قظع عضو نیز شده که این افراد از محفظه اکسیژن برای درمان زخم پای دیابتی استفاده کرده اند. که نتایج در مجله  Diabetes Care منتشر شده است.
دکتر Stephen Thom : ما تصور می کردیم در تحقیق اخیر نتایج تحقیقات قبلی مجدداً تکرار خواهد شد اما با کمال تعجب نتایج بدست آمده خلاف آنرا ثابت کرد بیش از 20 سال است که افراد دارای زخم های باز و شدید یا سوختگی را در محفظه ی اکسیژن پرفشار قرار می دهند (یا در اتاقهایی با اکسیژن خالص) این کار با اعتقاد به این مسئله که اکسیژن سبب تحریک رشد بافتی وسرعت بخشیدن به ترمیم می شود، انجام می گردید.

افراد دیابتی به دلیل تخریب عصب و رگهای خونی، درمعرض خطر ایجاد زخم های مقاوم به درمان درناحیه ی انگشتان و پاشنه ی پا هستند . این زخم ها می توانند بسرعت عفونی شده و به گانگرن و قطع عضو منتهی شوند. درمان با اکسیژن گاهی به درمانهای استاندارد از زخم پای دیابتی برای سرعت بخشیدن به فرایند ترمیم افزوده می شد. در تحقیق اخیر محققین تأثیر اکسیژن درمانی را در ترمیم زخم بررسی کردند. آنها به آنالیز اطلاعات بدست آمده از 6259 بیمار دیابتی تحت درمان برای زخم پا در مراکز درمانی در آمریکا (از نوامبر 2005 تا ماه می 2011) پرداختند. از این تعداد بیمار ، 793 نفر تحت درمان ترکیبی (اکسیژن تراپی + درمان استاندارد) بودند. اکسیژن درمانی بین 45 تا 2 ساعت درمحفظه ای با فشار زیاد اکسیژن 1 یا 2 بار در روز برای 4 تا 5 بار درهفته انجام گردید. هزینه هر جلسه درمان بین 300 تا 600 دلار است. بعد از 16 هفته درمان ، زخم پای 43 درصد از بیماران تحت درمان با اکسیژن بهبود کامل نشان می دهد درحالیکه در 50 درصد از بیمارانی که از درمان با اکسیژن استفاده نمی کردند، بهبود کامل زخم مشاهده می شود.

حدود 7 درصد از بیماران تحت درمان با اکسیژن یک قطع عضو داشته اند در حالیکه این آمار در بیمارانی که تحت مراقبت استاندارد بودند، تنها 2 درصد گزارش گردید.

به گفته ی دکتر Morrisseyاین نتایج نشان می دهد که نه تنها استفاده از اکسیژن موثر نیست بلکه می تواند مضر نیز باشد. حتی میزان قطع عضو در این افراد بیشتر و طول مدت بهبود زخم طولانی تر می شود .

نویسندگان مقاله معتقدند این مطالعه نیز مانند مطالعات قبلی دارای محدودیت هایی بوده است و برای درک بهتر نتایج بدست آمده وتأثیر درمان با اکسیژن باید تحقیقات بیشتری انجام گیرد.

یکی از مسائلی که ممکن است بروی نتایج تأثیر داشته باشد، شدت زخم و وجود بیماریهای زمینه ای دیگر در بیماران تحت درمان با اکسیژن است.اما طبیعت این مطالعات درک این تأثیرات را غیر ممکن کرده است . تا زمان انجام یک تحقیق کامل در این زمینه، بیماران نباید از استفاده از اکسیژن درمانی ترسی داشته باشند.

منبع: www.reuters.com

مجله پزشکی دکتر پیک

دیدگاهتان را بنویسید