نوشته شده در شنبه, ۲۲ تیر ۱۳۹۸

کلاب فوت یا پا چنبری در نوزادان

پا چنبری

کلاب فوت یا پا چنبری

تقریبا از هر ۱۰۰ نوزاد یکی با پاهای پیچ خورده متولد می شود. ممکن است پاها به سمت بیرون چرخیده و انگشتان شست خم شده باشند یا ممکن است پاها با شکل عجیبی به سمت داخل برگشته باشند. این حالت کلاب فوت یا پا چنبری گفته می شود. بیشتر نوزادانی که با پای چنبری متولد می شوند از سایر جنبه ها سالم هستند. از هر سه نوزاد مبتلا به پا چنبری یک نوزاد در هر دو پای خود این مشکل را دارد. پا چنبری درد ایجاد نمی کند اما در صورت عدم درمان کورک با مشکل در راه رفتن مواجه خواهد شد. در اغلب موارد این مشکل به راحتی قابل درمان است.

 

آیا می توان از پا چنبری پیشگیری نمود؟

کلاب فوت به دلیل کوتاهی تاندون ها (بافتی که ماهیچه را به استخوان متصل می کند) و عضلات اطراف پا و مچ است. دلیل دقیق این بیماری مشخص نیست بنابراین نمی توان مطمئن شد که نوزادی با این مشکل متولد می شود. اگرچه برخی موارد ریسک ایجاد پا چنبری در نوزاد را افزایش می دهند:

  • جنسیت
    دو سوم نوزادان پا چنبری پسر هستند
  • سابقه فامیلی
    نوزادانی که سابقه پا چنبری در والدین یا خواهر و برادر خود داشته اند دو برابر بیشتر ریسک ابتلا دارند
  • روش زندگی
    مصرف دخانیات یا برخی داروها در دوران بارداری ریسک ابتلای نوزاد به کلاب فوت را بالا می برد
  • سایر نارسایی های مادرزادی
    گاهی کلاب فوت در واقع عارضه ی یک بیماری دیگر مانند اسپینا بیفیدا است
  • کم بودن مایع آمنیوتیک
    این مایع جنین را در رحم در بر می گیرد. اگر مایع آمنیوتیک کافی طی بارداری وجود نداشته باشد شانس کلاب فوت شدن نوزاد بیشتر است.

 

علائم کلاب فوت یا پا چنبری

تشخیص پا چنبری پس از تولد نوزاد آسان است. پزشکان با معاینه فیزیکی و مشاهده حتی در هنگام تولد آن را تشخیص می دهند. گاهی سونوگرافی نزدیک به تولد نوزاد نیز این عارضه را نشان می دهد. برخی از نشانه های پا چنبری عبارتند از:

  • زاویه پا به سمت داخل است و ممکن است انگشتان شست پا نیز به داخل برگشته باشند
  • پاها به سمت بیرون یا حتی گاهی پایین و داخل چرخیده اند
  • گاهی پای مبتلا حدود یک اینچ از پای نرمال کوچکتر است
  • عضلات کف پای مبتلا به خوبی شکل نگرفته اند
  • ممکن است پاها دچار محدودیت حرکتی باشند

 

درمان پاچنبری

درمان پا چنبری با فاصله کوتاهی پس از تولد نوزاد آغاز می شود. علت این است که تا زمانی که نوزاد از پای خود استفاده کرده و یا راه برود زمان مناسبی برای استراحت آن ها است. درمان کلاب فوت به طور کلی با جراحی یا گج گرفتن انجام می گیرد.

 

گچ گرفتن پا چنبری در نوزادان

تاندون های پای نوزاد انعطاف پذیری بالایی دارند. بنابراین پزشک با تغییر حالت دادن پا و ایجاد زاویه صحیح و سپس ثابت نمودن آن اقدام به درمان می کند. حدود یک هفته بعد گچ برداشته می شود. پزشک دوباره پا را تغییر حالت داده و آن را در وضعیت صحیح تر قرار می دهد. این روند چندین هفته تا چند ماه ادامه می یابد. پزشک با عکس برداری از پا از روند اصلاحی مطمئن می شود. اگر این درمان موثر واقع شود، نوزاد باید تا زمان به راه افتادن از کفش یا تجهیزات مخصوصی برای پشتیبانی از وضعیت صحیح پاها استفاده کند. زیرا پا چنبری یک مشکل عود کننده است. برخی کودکان فقط مدت کوتاهی به این درمان نیاز داشته و برخی دیگر نیاز به چندین سال طول درمان برای اطمینان از عدم بازگشت مشکل دارند.

 

جراحی پا چنبری نوزادان

اگر عضلات یا تاندون های پای نوزاد بیش از اندازه کوتاه باشند گج گرفتن یا کشیدن پا برای درمان کافی نیست. در این مواقع جراحی توصیه می گردد. نوزادان در زمان جراحی معمولا بین ۶ ماه تا یک سال سن دارند. طی جراحی تمامی مشکلات تاندون، عضلات یا در صورت وجود مشکلات استخوانی اصلاح می شوند. پس از جراحی نیز نوزاد نیاز به گچ گرفتن یا آتل بندی پا دارد. کودک تا یک سال باید از کفش های مخصوص جهت جلوگیری از بازگشت پا چنبری استفاده کنند.