نوشته شده در چهارشنبه, ۲۴ بهمن ۱۳۹۷

فتق برشی

فتق

فتق چیست؟

جابجایی یا بیرون زدگی بخشی از یک اندام داخلی از جایگاه خود فتق نامیده می شود.
فتق میتواند در هر قسمت از بدن ایجاد شود. فتق برشی در مجاورت برش جراحی ایجاد می گردد.

 

فتق برشی چیست؟

فتق برشی زمانی اتفاق می افتد که ضعف عضلات شکمی موجب خروج بافت های شکمی از عضله شود.
فتق به شکل یک برآمدگی زیر پوست احساس شده و ممکن است دردناک و حساس به لمس باشد.

 

علت ایجاد فتق

به دنبال ضعف ماهیچه های شکمی در اثر برش جراحی شکم، فتق برشی به وجود می آید.
در جراحی شکم، برشی در ماهیچه ها ایجاد میشود که به دلایل مختلفی ممکن است بهبود نیابد.
بنابراین طی انقباض های متوالی عضلات هنگام فعالیت، یک حفره ایجاد میشود.
به جای یک ماهیچه قوی و مسطح، ماهیچه ضعیف شده و یک حفره درون آن است.
پس از مدتی، بافت های زیر عضله از این شکاف یا حفره بیرون زده و به شکل یک برآمدگی از روی پوست قابل لمس است.
فتق برشی معمولا به قدری کوچک است که فقط صفاق یا آستر حفره شکمی میتواند از داخل آن خارج شود.
در موارد شدید و بسیار نادر، ممکن است بخش هایی از اندام ها از درون حفره عضله عبور کنند.
اگر فتق در شکم ایجاد شود بدون اینکه بیمار سابقه جراحی داشته باشد، بنابراین نوع فتق، برشی نیست.

ریسک فاکتور ایجاد فتق

سابقه انجام چندین جراحی شکمی ریسک ابتلا به فتق شکمی را افزایش میدهد.
اضافه وزن زیاد، بارداری و فعالیت هایی که به شکم فشار شدید وارد می کنند پس از جراحی شکمی، ریسک ابتلا به فتق برشی را افزایش می دهند.
برش طی روند بهبود، ضعیفترین و پر ریسک ترین ناحیه برای ابتلا به فتق است.
اگرچه فتق برشی ممکن است پس از ماه ها یا سالها بزرگ شده و پیشرفت کند. اما معمولا ۳ الی ۶ ماه پس از جراحی ایجاد میشوند.

علائم فتق برشی

فتق برشی ممکن است گاهی ظاهر شده و گاه ناپدید میشود که به آن فتق راجعه میگویند.
ممکن است فتق تا زمانی که فرد فشار شدیدی به شکم وارد شود.
فعالیت سنگینی همچون جابجایی جسم سنگین، عطسه، سرفه، فشار هنگام دفع مدفوع انجام بدهد پنهان بماند.
برآمده بودن فتق موجب تشخیص آسان آن بدون هیچگونه آزمایش یا بررسی فیزیکی میشود.
ممکن است پزشک از بیمار بخواهد تا سرفه کرده یا به جلو خم شود تا در صورت وجود فتق بتواند آن را مشاهده کند.
آزمایشات معمول ممکن است برای تشخیص ناحیه ای که به عضله فشار وارد میکند انجام گیرد.
اگر فتق بزرگتر از میزان لازم برای بیرون زدگی استر شکمی باشد نیاز به انجام آزمایش است.

درمان فتق برشی

اگر فتق برشی خیلی کوچک باشد، درمان با جراحی ضرورت ندارد.
اگر فتق بزرگ، دردناک یا در حال بزرگ شدن باشد، جراحی توصیه میشود.
یک روش درمان استفاده از پوششی مانند کمربند است که فتق را به سمت داخل فشار میدهد.

 

درمان اورژانسی فتق برشی

زمانی که اندام خارج شده از فتق به داخل برنگردد، درمان و بررسی  ضروری است زیرا احتمال اورژانسی شدن آن وجود دارد.
برای جلوگیری از آسیب شدید به روده، چسبندگی فتق بیرون زده به درمان اورژانسی نیاز دارد.
زیرا موجب بستن جریان خونی و در نهایت مرگ بافت های بیرون زده میشود. چسبندگی فتق بیرون زده دارای علائم زیر است:

  1. درد شدیدی که البته دائمی نیست.
  2. تغییر رنگ بافت بیرون زده به قرمز یا بنفش تیره
  3. اسهال
  4. استفراغ
  5. تهوع
  6. ورم شکم

 

جراحی فتق برشی

در شرایط زیر باید فتق برشی باید تحت درمان جراحی قرار بگیرد:

  1. چسبندگی فتق بیرون زده
  2. اگر اندازه فتق بسیار بزرگ شود.
  3. وقتی از نظر ظاهری برای بیمار غیر قابل تحمل باشد.
  4. برآمدگی حتی در زمان استراحت یا دراز کشیدن بیمار، وجود دارد.
  5. اگر فتق موجب درد شود.

در برخی از این شرایط تصمیم به جراحی کردن به بیمار بستگی دارد. مثلا اگر بیمار از ظاهر برآمده فتق ناراحت باشد، میتواند جراحی را انتخاب کند.
بهتر است با جراح خود مشورت کنید و پس از اطلاع از جزییات وضعیت خود و راه های درمانی پیش رو، تصمیم بگیرید.

 

جراحی فتق برشی

جراحی معمولا توسط جراح عمومی یا متخصص جراحی روده انجام می گیرد.
جراحی با بیهوشی کامل و معمولا به روش لاپاراسکوپی انجام می شود.
مزیت لاپاراسکوپی این است که نسبت به روش جراحی سنتی، به برش کوچکتری نیاز دارد.
پس از بیهوشی بیمار، جراحی با دو برش کوچک در طرفین فتق آغاز می شود.
لاپاراسکوپ از یک برش وارد شده و از برش دیگر برای تجهیزات جراحی دیگر استفاده می شود.
سپس جراح بخشی از استر شکمی که از داخل عضله بیرون زده است را جدا می کند.
این بافت کیسه فتق نام دارد. جراحی کیسه فتق را به مکان اصلی خود باز می گرداند.
سپس ترمیم ماهیچه آغاز می شود. اگر مشکل ماهیچه خفیف باشد، ممکن است با گیره دائمی بسته شود تا از عود کردن آن جلوگیری کند.

 

استفاده از مش

در آسیب شدید ماهیچه و در صورت کافی نبودن اتصال با گیره، از یک گرافت مش برای پوشاندن حفره ماهیچه استفاده می شود.
مش به طور دائمی باقی میماند و از خروج دوباره فتق جلوگیری میکند اگرچه ممکن است حفره ماهیچه ای همچنان باز باشد.
در صورتی که برای درمان آسیب شدید ماهیچه از گیره استفاده شود،
امکان عود فتق بالا خواهد بود. در فتق گسترده استفاده از مش یک درمان استاندارد است.
اما در مواردی که بیمار سابقه رد پیوند یا ایمپلنت های جراحی را داشته باشد استفاده از مش گزینه مناسبی نیست.
پس از قرار دادن مش، برش ها با بخیه بسته میشوند. ممکن است چسب جراحی یا نوارهای استری به کار رود.

مراقبت پس از جراحی فتق برشی

برای جلوگیری از عوارض پس از عمل جراحی، محل برش باید هنگام فعالیت هایی که به دیواره شکمی فشار وارد میکنند، با فشار ملایم بر روی ناحیه برش محافظت گردد.
سرفه، عطسه، استفراغ، جابجایی اجسام سنگین، خندیدن و خم شدن می توانند موجب فشار مضاعف بر برش شوند.
زیرا همانطور که یک بار به فتق برشی مبتلا شده، برش مجدد امکان ابتلای مجدد در همین ناحیه بالا است.