نوشته شده در یکشنبه, ۳ شهریور ۱۳۹۸

آسیب های ورزشی شایع در ورزشکاران

آسیب های ورزشی

آسیب های ورزشی

چه ورزشکار مبتدی باشید چه ورزشکار حرفه ای، همیشه احتمال بروز انواع آسیب ها و مشکلات ارتوپدی حین ورزش وجود دارد. متاسفانه هنگام بروز آسیب های ورزشی اغلب خود درمانی می شود که ممکن است مشکل را حاد تر کند. در بسیاری از این آسیب ها می توان از پی آرپی جهت تخفیف علائم و ترمیم سریعتر آسیب استفاده نمود. در این مطلب به آسیب های شایع حین ورزش به ترتیب افزایش شیوع و علل، درمان و استراتژی های بهبود آن ها می پردازیم.

 

پی آر پی برای درد

کلیک کنید: پی آر پی برای درمان درد

 

گرفتگی عضلات ران و لگن (گرفتگی هیپ فلکسور)

عضله هیپ فلکسور در قسمت بالایی و پشت ران، نزدیک به لگن واقع شده اند.
وظیفه اصلی این عضلات بالا بردن زانو در راستای بدن و حرکات چرخشی ران است.
این عضلات در افرادی که مدت زمان طولانی می نشینند یا وضعیت نشستن آنها نادرست است دچار ضعف می گردد.
آسیب ورزشی این عضلات در حرکات چرخشی، دویدن و حرکاتی چرخشی یا پرشی ناگهانی رایج است.
نشانه های این نوع صدمه عبارتند از درد هنگام بالا بردن پاها مثلا هنگام بالا رفتن از پله یا خارج شدن از ماشین و کبودی پوست در این ناحیه است.
بهبود و درمان این مشکل با کمپرس یخ به مدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه در ۴۸ – ۷۲ ساعت اولیه ایجاد آسیب است.
پس از گذشت سه روز، کمپرس گرم ۱۵ تا ۲۰ دقیقه و همراه با انجام حرکات آرام و ملایم کششی به رفع سفتی ماهیچه ها کمک می کند.
اگر محدودیت حرکت بعد از ۲ هفته همچنان ادامه یافت، فرد باید برای درمان های تخصصی تر به پزشک مراجعه نماید.

انجام درمان ارتوپدی نظیر فیزیوتراپی معمولا توصیه می گردد.

 

پارگی یا گرفتگی رباط صلیبی

رباط صلیبی یکی از مهمترین عضلات بدن و بزرگترین لیگامان مربوط به زانو است. رایج ترین آسیب ورزشی رباط صلیبی ناشی از تغییر ناگهانی جهت حرکت زانو حین انجام تمرینات است. در اثر آسیب رباط صلیبی معمولا لیگامان های داخلی زانو دچار پارگی می شوند. علائم رایج پارگی رباط صلیبی ورم زانو، عدم ثبات و تعادل هنگام راه رفتن یا تغییر زاویه زانو است. آسیب خفیف رباط صلیبی زانو می تواند بدون جراحی بهبود یابد. استراحت و کمپرس سرد به بهبود و ترمیمی بافت آسیب دیده کمک می کنند. اما آسیب شدید نیاز به جراحی و گذراندن دوره چند ماهه استراحت و فیزیوتراپی دارد.

 

آسیب مغزی

برخورد شدید سر با شی، توپ یا زمین منجر به آسیب مغزی شده که نباید نادیده گرفته شود.
فرد آسیب دیده باید فورا تحت مراقبت های اورژانسی قرار بگیرد. نشانه های آسیب مغزی:

  • سر درد
  • گیجی
  • سرگیجه
  • تهوع، استفراغ یا هر دو
  • هذیان گویی
  • حساسیت به نور
  • تاخیر در واکنش به اطراف مانند عدم توان پاسخ به سوالات ساده

استراحت، عدم انجام تمرینات ورزشی تا زمان اجازه پزشک، درمان تخصصی و کاهش استرس های محیطی راه های کمک کننده به بهبود فرد هستند.

 

گرفتگی کشاله ران

عضلات کشاله ران از قسمت بالا و داخل ران به سمت زانو کشیده شده اند. کشاله ران در حرکات چرخشی و یا در صورت عدم انعطاف پذیری بدن ایجاد می شوند. فرد آسیب دیده احتمالا در انجام حرکات متمایل به طرفین همچون وارد یا خارج شدن از ماشین دچار مشکل می شود. حساسیت به لمس، دردناکی و کبودی در ناحیه آسیب دیده از جمله علائم دیگر این آسیب ورزشی است. طی ۷۲ ساعت اولیه کمپرس یخ و پس از آن کمپرس گرم همراه با حرکات کششی ملایک به کاهش عوارض و بهبود سریعتر بافت عضلانی کمک می کند.

 

درد و ورم ساق پا

ورزشکارانی که دچار آسیب ساق پا عموما از درد در استخوان انتهای پا شکایت دارند. دوندگان، فوتبالیست ها یا سایر ورزشکارانی که با پاهای خود فعالیت سنگین یا متناوب انجام می دهند بیشتر دچار صدمات مچ پا می شوند. این آسیب ممکن است پنهان باشد اما با شروع فعالیت ورزشی یا افزایش شدت آن نشانه ها بروز پیدا می کنند. کمپرس سرد، استراحت و عدم تغییرات ناگهانی در میزان تمرینات از شدت آسیب می کاهند. استفاده از کفش مناسب نقش بسیار موثری در پیشگیری و کنترل صدمات ساق پا دارد.

 

سیاتیک

سیاتیک درد پشت است که به پشت و پایین پا نیز کشیده می شود.
بی حسی، سوزش و یا سوزن سوزن شدن پایین و پشت پا از جمله نشانه های این آسیب هستند.
مشکل سیاتیک در دوچرخه سواری، گلف و وقتی فرد هنگام فعالیت رو به جلو متمایل است شیوع بالایی دارد.
درد این نوع آسیب ورزشی ناشی از تحت فشار قرار گرفتن اعصاب یا مشکلات دیسک است.
گاهی استراحت، حرکات کششی و تقویت عضلات پشت به کاهش علائم و عود سیاتیک کمک می کنند.
اما در صورتی که درد بیش از دو هفته طول بکشد باید به دنبال درمان های تخصصی تر باشید.

 

کشیدگی عضلات همسترینگ

عضلات همستر پشت ران واقع شده اند. عضلات همستر احتمال کشیدگی و پارگی بالایی دارند.
انجام ندادن حرکات ورزشی پیش از تمرینات و یا اشتباه انجام دادن آن ها می تواند به پارگی این عضلات منجر شود.
کبودی پشت ران یا زانوی فرد آسیب دیده حاکی از این نوع آسیب ورزشی است.
درمان شامل کمپرس یخ در ۷۲ ساعت ابتدایی، استراحت و انجام حرکات کششی است.
اگر درد بیش از دو هفته ادامه یابد فیزیوتراپی با مادون قرمز یا سایر روشها بتوصیه می شوند.